حسی که آهنگ ای که به شبهام صبح سپیدی بهم میده
همیشه وقتی آهنگ با جملهی ای که به شبهام صبح سپیدی شروع میشه، یه لرزش خاصی توی دل آدم میافته که انگار زمان برای چند لحظه متوقف شده. این فقط یه تکه از یه ترانه قدیمی نیست؛ بلکه یه جورایی شناسنامه احساسی خیلی از ماهاست. فرقی نمیکنه کجای دنیا باشیم یا توی چه وضعیتی، این کلمات یه قدرت عجیبی دارن که مستقیم میرن سراغ اون بخش از قلب که معمولاً با قفل و زنجیر بستیمش. وقتی هایده با اون صدای مخملی و تکرارنشدنیش این رو میخونه، دیگه بحث فقط موسیقی نیست؛ بحث خاطرهست، بحث پناه بردنه و بحث پیدا کردن یه نور کوچیک وسط یه تاریکی مطلق. ...